top of page

Sıfırdan aile işletmesine yolculuk

İstanbul’dan Lüleburgaz’a taşındıktan sonra yıllarca aşçı olarak çalışan Hacer Yalçın, pandemi döneminde devraldıkları kokoreç dükkânını ailesiyle birlikte ayakta tuttu. Doyuran Kokoreç bugün tamamen aile emeğiyle hizmet veriyor.

Lüleburgaz’da faaliyet gösteren Doyuran Kokoreç işletmesinin sahibi Hacer Yalçın, İstanbul’dan Trakya’ya uzanan çalışma hayatını ve ailece girdikleri esnaflık sürecini anlattı.

Uzun yıllar özel sektörde aşçılık yaptığını belirten Yalçın, kendi işini kurma fikrini yıllarca ertelediklerini, fırsatın ise beklemedikleri bir anda karşılarına çıktığını söyledi.

2016 yılında eşi ve çocuklarıyla birlikte İstanbul’dan Lüleburgaz’a geldiklerini belirten 41 yaşındaki Yalçın, “İstanbul’da da aşçılık yapıyordum. Lüleburgaz’a geldikten sonra fabrikalarda, vardiyalı ve sabit saatli işlerde, özel okullarda aşçı olarak çalıştım. Özel sektörde uzun yıllar emek verdim, çocuklarımı büyüttüm” dedi.

Kendi işini kurma fikrinin hep aklında olduğunu ancak risk almaktan çekindiklerini ifade eden Yalçın, sürecin kızının bir kokoreççide işe başlamasıyla değiştiğini söyledi. İşletmenin devredileceğini öğrenmeleri üzerine konuyu aile içinde değerlendirdiklerini belirten Yalçın, “Eşim dükkânın müşteri kitlesini görünce daha istekli oldu. Ben başta mesafeliydim ama bir anda işin içinde buldum kendimi ve dükkânı devraldık” diye konuştu.

İşletmeyi devraldıklarında kokoreç konusunda tecrübesiz olduklarını vurgulayan Yalçın, ilk dönemde bir usta ile çalıştıklarını, işi öğrendikten sonra ise dükkânı tamamen aile işletmesine dönüştürdüklerini aktardı. Pandemi döneminin kendileri için en zorlu süreç olduğunu belirten Yalçın, “O dönem günde 10–20 ekmek anca satıyorduk. Ustanın parası çıkıyor, bize kalmıyordu. Birçok işletme gibi biz de küçülmeye gitmek zorunda kaldık” dedi.

Maliyet artışlarının esnafı zorladığını da dile getiren Yalçın, fiyat artışına rağmen kârlılığın düştüğünü söyledi. “O dönem yarım ekmek kokoreçi 18 TL’den satıyorduk. Şimdi 200 TL’ye satıyoruz ama o zamanki kadar kazandırmıyor. Giderler çok arttı, piyasa zor” ifadelerini kullandı.

Bugün işletmenin tamamen aile emeğiyle yürüdüğünü belirten Yalçın, eşinin ve kendisinin ızgarada çalıştığını, çocuklarının ise hem dükkân içinde görev aldığını hem de paket servis yaptığını söyledi. Yalçın, “Esnaflık zor ama aile dayanışmasıyla ayakta duruyoruz. Fedakârlık yapmadan olmuyor. Yine de iyi ki bu adımı atmışız diyoruz” sözleriyle süreci özetledi.

bottom of page