bir noktayla ayırmak var sevişmeleri,
bir paragraf arası verir,
bir cümleye başlar gibi
“Alınmaz” dediğin duşlarla
tek gecelik sokaklarda
tutmak vücut bütünlüğünü
bir arada.
bir virgülle ayırmak var sevişmeleri;
elin kaymış, el yazısıyla yazarken,
elin kaymış, elimi tutarken.
üçüncü tekil şahıslara mahkûm,
aklını altına kaçırmış
bir aşkı hatırlarken.
bir ünlemle ayırmak var sevişmeleri:
şehvetle!
bir yığın bırakmak geride.
kalkmış, kalkınmış,
Demir Kubbe olmuş İsrail’e!
bir iki nokta üst üste ile ayırmak var sevişmeleri:
iki kişiyle yakalamak seni.
açıklanacak bir şey yok ardından,
yanılıyor Türkçe dersleri.
bir kırık kalemle ayırmak var sevişmeleri:
affetmek, affedilmek,
bir sanş daha vermek,
alın yazını değiştirmek,
imlayı imha vakti’nde
beklemek seni.
